تبليغاتX
انگشت ششم
به نام نامی آنکس که ما را ننگ نامیده

بیداد را نوشتم در گوشه ی سه گاه

گاهی به اشک

 گاه به خون

 گاه هم به آه

بیداد را نوشتم و دادم به دادگاه

بیداد را نوشته ام اما نخوانده اند

خوانندگانِ بیدلِ پابندِ دستگاه

کوتاهِ دامن تو و دست دراز ما

آخر گدا چگونه رود پیش پادشاه؟!

ایمانِ شیخ شهر به " الا " نمی رسد

بسکه دراز کرده زبان را به " لا اله..."

اما تو آن خدای سپیدی که خواندی ام

هرچند هست نامه ی اعمال من سیاه

از پا درآمده قلمی استخوانی ام

بیدادهای آمده و رفته را گواه

بیداد را نوشتم در گوشه ی سه گاه

گاهی به اشک گاه به خون گاه هم به آه...

 

نوشته شده توسط مرتض آخرتی در ساعت 15:27 | لینک  |